De toren van Babel

De toren van Babel is een bouwwerk uit de bijbel dat refereert aan de Babylonische ziggoerats. Volgens het Bijbelboek Genesis (hoofdstuk 11, vers 1-9) was Babel de eerste stad die de nakomelingen van Noach bouwden in de vlakte van Sinear. Hun leider was Nimrod en onder zijn bewind wilde men een toren bouwen die ‘tot aan de hemel’ zou reiken. Om de macht van dat ongedeelde volk te beperken, dat tegen Gods bevel in bijeen bleef, verwarde Hij hun taal en verspreidde hen over de hele aarde. Zo kwam het dat de toren en de stad niet afgebouwd werden. Volgens de bijbel is dit ook de reden waarom de stad Babel genoemd werd (in het Hebreeuws betekent Balal “verwarren”). Uit deze ontstaansgeschiedenis van de talen is de uitdrukking ‘Babylonische spraakverwarring’ (een situatie waarin allen door elkaar praten en niemand er meer wijs uit wordt) voortgekomen. – Bron: Wikipedia.nl

Veel organisaties hebben Babylonische trekjes met eilandjesculturen, stammenstrijden en koninkrijkjes die elkaar om de macht op de apenrots bevechten. De toren van Babel is een prachtig verhaal om een veelvoorkomend taai vraagstuk binnen organisaties te illustreren. Bij het bouwen van de bijzondere toren van Babel deelde men dezelfde taal en ook een gedeeld doel: een toren bouwen tot aan de hemel. Op het moment dat verwarring werd gezaaid in taal ontstond er verdeeldheid. Door de verschillende talen trok men zich terug op eigen terreinen en stichtte men eigen koninkrijkjes.

Een taai vraagstuk wat regelmatig terugkomt in organisaties gaat over samenwerking. Bijvoorbeeld een afdeling sales, die een nieuw verkoopactie organiseert, maar deze actie niet afstemt met de backoffice. Het gevolg is dat de backoffice wordt geconfronteerd met klanten die vragen hebben over deze verkoopactie, maar de medewerkers weten nergens van en kunnen de vragen niet goed beantwoorden. Ondanks verschillende signalen vanuit de backoffice en escalaties van de teamleiders, blijft het probleem bestaan. De afdeling sales blijft verkoopacties initiëren zonder daarin de backoffice te betrekken. Het achterliggende belang is hun sales target, en hun opvatting is dat het alleen maar gedoe oplevert om de backoffice erbij te betrekken. Met als resultaat dat beide afdelingen steeds meer in een stammenstrijd belanden.

Als de samenwerking steeds stroever verloopt zoals in het praktijkvoorbeeld krijgt het snel stempels als eilandjescultuur, wij-zij, stammenstrijd, koninkrijkjes. Echter dit zijn slechts symptomen voor het onderliggende patroon. Dit patroon heeft er vaak mee te maken dat men een doel (taal) niet deelt. Ondanks dat men is verbonden door een organisatienaam en zelfde formaliteiten zoals Intranet of salarisstrook, heeft men niet een doel dat voor beide partijen belangrijk is. Met als gevolg dat in de werkomgeving verschillende eilandjes ontstaan. Langzamerhand sluit elke partij zich af om de autonome positie en belangen te beschermen. Het organisatiebelang is dan al lang onderschikt geraakt, met als resultaat: Babylonische spraakverwarring.

Kortom bij het oplossen van een taai vraagstuk zoals een ‘eilandjescultuur’ gebruik dan eens het verhaal van de toren van Babel als reflectie. Doorbreek het patroon dan door samen te onderzoeken wat belemmerend werkt voor de samenwerking en welke ongetoetste opvattingen men over elkaar heeft. In het samenwerken ontstaat er al snel een taal om elkaar te verstaan en met elkaar in gesprek te gaan over verbetering. Een eerste stap is dan gezet om het taaie vraagstuk op te lossen en samen weer te bouwen aan de toren van Babel.